2.1 " Gdzie Madox???!!!??? Madox!!! "

Wstałam rano jak zawsze tylko że dzisiaj był inny dzień...
Dzisiaj były moje urodzinki!!!
Może i nikogo specjalnego nie zapraszałam ale i tak był to ważny dla mnie dzień jak pisałam w tamtym opowiadanku "Ona miała 18 lat w tym roku a ja 16. " to ta liczba 16 była w przybliżeniu. Dzisiaj jest 18 lipca. Ale zaraz coś tu nie halo... Nikt mi nie składa życzeń nie daje prezentu wszyscy chodzą smutni. Ale no halo dziś moje urodzinki!?
-Mamo, co się stało?- spytałam wreszcie
-Nie możemy znaleźć Madoxa nie ma go nigdzie...
-Ale jak to?
-Spokojnie znajdzie się...-odparł spokojny i odszedł. Ja zdenerwowana i smutna że to akurat w moje urodziny on zniknął poszłam na śniadanie. Zjadłam na  śniadanie płatki z mlekiem i poszłam się przebrać. Ubrałam luźne dżinsy z dziurami podwinięte na dole, luźną białą koszulkę i ruszyłam w poszukiwaniu mojego pieska. Po drodze wypytywałam ludzi czy nie widzieli przypadkiem takiego zwierzaka, lecz nikt go nie widział tak jakby się rozpłynął w powietrzu. Szłam już zrezygnowana. Spotkałam wtedy ją. Dziewczynę o krótkich białych włosach zawsze mi się takie podobały  ubrana w białą sukienkę i białe baletki na ręce miała zawieszoną torebkę - brązową. Szła w moją strunę. Jest to Mila o której wam już mówiłam.:
-Cześć kochana!- odparła
-Hejooo!-odparłam po czym się przytuliłyśmy.
-Co tam porabiasz?
-Szukam Madoxa gdzieś znikną. Nie widziałaś go przypadkiem.
-Przykro mi ale go nie widziałam. Może ci pomogę?
-Ale jak?
-No nie wiem może przygotujemy ulotki?
-Super!
-No to chodź do ciebie to zrobimy- Ruszyłyśmy w stronę domu, przygotowałyśmy ulotki i ruszyłyśmy je powywieszać. Świetnie się przy tym bawiliśmy ok. godziny 13:30 skończyłyśmy wtedy nagle zobaczyłam...
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hejooo!!
Oto drugie opowiadanko przepraszam że takie krótkie,ale burza idzie...
Jak myślicie co tella zobaczyła?
Co stało się z Madoxem?
Mam nadzieje że się podobało!!!
Licze na komentarze
Pozdrawiam
ToJa

1.1 Mój zwykły dzień...

1.1

-Madox chodź do mnie!!!- krzyknęłam a no właśnie Madox to mój najlepszy przyjaciel-pies.Raczej nie lobię towarzystwa ludzi, którzy chodzą do mnie do klasy wyjątkiem jest Mila. Mila-Milena ale każdy tak do niej mówi nie wiem dlaczego... Dołączyłam do tej klasy rok temu bo z rodzicami przeprowadziłam się do Wrocławia. Mam siostrę - jesteśmy przeciwieństwami ja ta spokojna, opanowana lubię zwierzęta... A ona wybuchowa zabawna nie przepada za zwierzętami  oczywiście wyjątkiem jest mój pies Madox, każdy go lubi. Ale wracajmy do rzeczywistości...

-Daj łapę! Dobry pies!- Madox zaszczekał i pomerdał swoim ogonkiem. 

-Tella chodź do domu bo zimno się robi- zawołała mama z domu.

-Ciepło mi jest

-Bez marudzenia

-No dobrze już idę- po czym  weszłam do domu.Zawsze w tej chwili przypomina mi się kawał o Jasiu:

"-Jasiu chodź do domu!

-A co głodny jestem ?

-Nie spać ci się chce."

Ogólnie lubię kawały a szczególnie te, w których nie trzeba dużo myśleć by zrozumieć. Gdy już w duchu pośmiałam się z kawału który sobie opowiedziałam podążyłam do swojego pokoju. Był koloru pastelowego różu uwielbiam ten kolor. Lecz zanim weszłam do swojego pokoju zajrzałam do pokoju siostry.

-Hejoo!! Co tam?-odparłam

-Spoko, a tam?- często urządzałyśmy sobie takie bezsensowne gadaniny.

-A dobrze, dobrze-odparłam i obydwie się zaśmiałyśmy -Wychodzisz gdzieś dzisiaj ? Widze że nowa sterta ubrań pod szafą...- nie zdążyłam dokończyć swojej docinki

-O...- i rzuciła we mnie swoją białą poduszką, a ja odwdzięczyłam się tym samym. Nasza "wojna" nie trwała długo, bo po chwili zadzwonił telefon Ingi.

-A widzisz siostra plany się zmieniły- odparła po chwili- zostaje dzisiaj z tobą w domu. Przynajmniej nie będziesz siedzieć sama...

-Zawsze jest ze mną Madox...

-Oj no dobrze to co dzisiaj będziemy robić?

-No nie wiem... Może film?

-A jaki?

-Ty wybierzesz twoja kolej...

-A twoja na przekąski tylko bez warzyw i owoców samych poproszę- obydwie się zaśmiałyśmy po mimo żę różniły nas 2 lata różnicy to świetnie się dogadywałyśmy. Ona miała 18 lat w tym roku a ja 16.

-No dziewczynki idziecie na te kolacje?- denerwowała się mama na dole- wiecie przecież że na 19:30 mamy z tatą do pracy...

-Idziemy, idziemy -odparłyśmy zgodnie.

Podczas kolacji mała pogawędka jak tam minął nam dzień i to w sumie na tyle. Po kolacji miałyśmy ok. 40 min. by obejść po przekąski i po film bo później rodzice odjeżdżali. Później obejrzeliśmy wybrany film, zjadłyśmy przekąski (tak wiemy że o takiej godzinie to niezdrowo) poszłam się umyć i spać.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hejooo!!!

Oto pierwsze opowiadanko mam nadzieje że się podobało bo bardzo się starałam. To było jakby takie przedstawienie postaci, każdego serdecznie zapraszam na tego bloga i na poprzedniego:

olawysockapip.blogspot.com

Proszę o komentarze nawet takie króciutkie

Pozdrawiam 

ToJa

PS. Nadrobiłam już chyba wszystkie blogi przepraszam za braki komentarzy ale przy kolejnych opowiadankach postaram się je wstawić...